
Po
dotarciu na miejsce Awiłow udaje się na zasłużony odpoczynek. Jednak i tu nudzi
się, nie ma z kim porozmawiać, ani czego poczytać. Dla zabicia czasu zaprasza
przez swojego ordynansa Nikifora na herbatę gospodynię, ta jednak odmawia.
Wieczorem ze zmęczenia Awiłow nie może usnąć. Przez ścianę słyszy kłótnie
małżonków.
Przypadkowy
nocleg staje się pretekstem do podróży do przeszłości i niechlubnych czynów
głównego bohatera. Awiłow rozumie, że jego działania, o których dawno zapomniał
zrujnowały życie młodej kobiecie i sprawiły, że jej rodzina jest przez to
nieszczęśliwa.
Autor pokazuje,
że pozornie zwykła czynność jaką jest tytułowy nocleg, staje się pretekstem do rozważań o charakterze ponadczasowym. Aleksander Kuprin
wymaga od bohaterów postawy, która nie budzi zastrzeżeń moralnych. Sam jednak
zdaje sobie sprawę z tego, że w świecie, w którym króluje pieniądz i sława, są
to wartości zepchnięte na drugi plan. Zaskakuje ponadczasowość tego utworu.
Przyznaję, że znam tego autora, nigdy nawet o nim nie słyszałam szczerze mówiąc. Będę musiała udać się w bibliotece do działu z literaturą rosyjską ;)
OdpowiedzUsuńPolecam bo warto znać jego twórczość. Pozdrawiam!
UsuńO i kolejna niecodzienna pozycja u Ciebie. Mam czego szukać przy kolejnej wizycie w lokalnej bibliotece.
OdpowiedzUsuńStaram się, żeby było różnorodnie:) Lubie wyszukiwać takie perełki.
UsuńChętnie przeczytam, tym bardziej, że w tym roku czytałam "Jamę" tego autora. To była całkiem ciekawa książka o życiu kobiet lekkich obyczajów :)
OdpowiedzUsuń"Jamę" też czytałam i bardzo mi się podobała. Warto znać twórczość tego autora.
UsuńBardzo ciekawa treść, chciałabym przeczytać. Na pewno jest to niesamowicie przedstawione.
OdpowiedzUsuńTak właśnie jest:) Lubię taką literaturę.
Usuń